plezier, Boeddha, zwaar werk, schoolwerk, en nog meer van die dingen

Ik heb weer veel plezier gemaakt, veel bijgeleerd, de kinderen veel bijgeleerd, ik heb ook meegeholpen met de werken aan het gebouw en in de tuin(sleuren met emmers water van 15kg in elk hand) en zelf ook veel moeten werken voor school. Hier een overzichtje van wat we weer allemaal beleefd hebben.

De fietsen die we vorige week naar de fietsenmaker gebracht hadden, wilden we nu graag eens gebruiken en daarom hebben we een zondagse fietstocht gedaan. Gewoon het dorp(één lange grote straat) wat verkend. We wilden onszelf ook wat verwennen dus stopten we al snel aan een winkeltje voor een cola met wat koekjes en snoepjes. Daarna reden we verder, bergop wat trager door de grote versnellingen en bergaf wat sneller, zoals meestal het geval is ;-). Toen we aan een kraampje kwamen met allerlei prullen en vreemde etenswaren zagen we dat de weg opeens nogal veel omhoog ging en dus keerden we maar terug. Op de terugweg stopten we dan nog in een restaurant van een Japanse eigenaar. Heel modern met wc-brillen die vanzelf opengaan als je er voorbij wandelt. Daar hebben we goed gegeten en zijn we, als enige klanten, goed behandeld. Er was ook een leuk souvenierwinkeltje binnen en alles was er aan halve prijs. Ik heb dan meteen ook eenpaar marrokaanse sloefen gekocht, die hebben in tegenstelling tot die Sri Lankaanse ten minse niet zo een irritant ‘litske' voor tussen uw tenen.

Die dag was het ook ‘Poyaday'. Dan vieren de boeddhisten de volle maan. Als goede Boeddhist zijn we met ons drieën dan ook naar een Tempel gegaan. We namen een ‘tuktuk' en die bracht ons naar de ‘Namelange-Tempel'. We waren blijkbaar niet de enige met dat idee. We kochten wat lotusbloemen om te offeren in de tempel en oefenden onze meditatieteksten ook nog even. Uiteraard werden we weer bekeken toen we in kleermakerszit voor een Boeddhabeeld gingen zitten.
We ontdekten ook de duistere kant van het Boeddhisme toen we langs een slangenkop naar een kelderverdieping gingen. Daar zagen we de straffen die je te wachten staan als je geen goed leven leidt zoals de boeddhistische principes voorschrijven. Een soort van hel zoals wij dat kennen. Er waren taferelen te zien van mensen die werden opgehangen, levend werden verbrand en gevild en er werden ook mensen doormidden gezaagd beginnende bij je kruis, kan wel eens pijnlijk zijn vermoed ik. We zullen ons maar koest houden zeker...

Dinsdag dacht ik dan wat voor school te werken. Maar dat was buiten de jongens gerekend. Ze gingen namelijk de trap verder afmaken. Het houten frame was al klaar, nu moest het nog opgevuld worden met beton en steentjes. Het was ook niet echt mogelijk om me te concentreren voor de schooltaken want de trap wordt vlak voor mijn deur gebouwd. Meehelpen dus! Geen enkel probleem eigenlijk, dat doe ik toch veel liever dan schoolwerk. Zand, cement en steentjes aandragen, mengen met water, emmers vullen en die emmers dan naar de trap brengen. Vele handen maken ook hier het werk licht. En dus hielp iedereen wat mee, jongens van 10 tot 19 jaar, een witte jongen van 23 jaar bijgenaamd ‘soeda' (soedoe = wit), onze mama van 45jaar en ons tante van 69 jaar. Echt licht was het werk toch niet echt blijkbaar want ‘s avonds was ik redelijk uitgeput. Ik ben benieuwd hoe het met mijn conditie zal staan als ik terug kom. Verwacht er maar niet te veel van!
Gelukkig kregen we een 11-uurtje. Brood met ‘paripoe', dat is gemaakt uit pitten van iets met currypoeder, ajuinen en nog wat ondefinieerbare stuff, maar wel heel lekker!
Na onze fietstocht waren er toch al weer wat problemen met de fietskes. Een platte band en versleten remblokjes. We gingen opnieuw naar die vriendelijke man zonder stock. Hij zei ons dat we eerst in de winkel ernaast een buiten- en binnenband en remblokjes moesten gaan kopen. Voor die banden was het €5.60 en per remblokje moest ik toch 20 eurocent afdokken. Gelukkig was de fietsenmaker schappelijk en rekende hij voor de werkuren maar 0.80 euro aan! :-)

Op een avond was het een speciale Boeddhameditatie en de laatste van een speciale reeks van 9. Die reeks was gestart omdat er wat zieken waren en om zo bescherming te vragen aan Boeddha. Speciaal of niet, zoals elke dag zijn er een paar die het moeilijk hebben om wakker te blijven tijdens de 60 minuten durende meditatie. Een heel grappig beeld en amusant om naar te kijken terwijl onze monnik, 20 minuten vertelt in het Sinhala. Dat mediteren verveelt me niet want ik ken al veel teksten vanbuiten en ik heb er ook al veel in mijn Boeddhaboekje geschreven zodat ik ze mee kan zeggen, maar als er een verhaal verteld wordt, kan ik natuurlijk niet volgen. Lastig wel. Maarja, dan kijk ik dus wat rond, of verzink ik in gedachten naar allerlei plaatsen: Haasrode-dorp, de pleinen van de stormvogels, het huis van ons oma en dat van meter en bompa, de berrekesstraat, mijn kamer thuis, mijn kamer in Kessel-lo en het bijbehorende huis, het parcours'ke dat ik 50 keer gereden heb met mijn koersfiets, een shortski van vorig jaar, en ga zo maar door. Leuk om hieraan terug te denken en stiekem kijk ik er ook al naar uit om al deze dingen thuis terug te beleven. Maar dat neemt niet weg dat ik hier nog vollenbak ga genieten van de tijd dat ik hier ben en ik ben er ook zeker van dat ik de jongens en House of Light ga missen als ik terug in het Belgenland ben.

Ik ben op een vroege ochtend ook eens mee met de jongens naar school gegaan. Dit mocht eerst niet omdat we geen toestemming hadden van de directeur, die houdt niet van pottenkijkers blijkbaar. Hij had nog steeds niets laten weten. Ik was het wachten beu en ging toch mee met de jongens naar de schoolpoort. Daar stond de directeur al. Ik vroeg of ik even binnenmocht en hij wees met zijn vinger richting schoolgebouwen. Ik naar binnen. De jongens gaven me een rondleiding en stelden me voor aan hun klasgenootjes. Dit vonden ze duidelijk geweldig en ik ook wel eigenlijk. Toen de lessen begonnen werd me vriendelijk duidelijk gemaakt dat ik moest vertrekken. Geen probleem, ik nam mijn fiets en reed terug naar HoL. Onderweg nog 10 keer goedendag doen naar onbekenden die hun hand naar je opsteken en ik was er.
Ondertussen zijn we nog 2 keer teruggegaan naar de school. Één keer om de jongens af te halen na schooltijd en één keer om naar het oefenen van de schoolfanfare te gaan kijken. Ze oefenden het totaalpakket met stappen en al. Hiervoor kwamen ze ook uit de schoolpoort en gingen ze de weg op. We stonden er bij en keken vol bewondering voor onze jongens die ook meededen in de fanfare. De muziek was trouwens beter dan verwacht. Ik heb namelijk niet zo een kwaliteitsvol beeld van het onderwijs hier in Sri Lanka, maar de muziekjuf heeft zo te zien wel wat kwaliteiten.

Zaterdag 14 januari. Hier hebben de jongens naar uitgekeken. Ze hebben ook 58 keer gevraagd of ik meekwam op de langverwachte ‘TRIP'. En ja ze, Anne, Evelien en ik zijn meegegaan. En wat voor een trip was het. De jongens hadden me gezegd dat ik m'n beste klerenmoest aandoen. Ik deed dan maar een lange broek, een polo'ke en dichte schoenen aan. Dat was ook wat zij aanhadden. We vertrokken met een bus om 5.30u in de ochtend. Inderdaad opstaan om 5uur. Na 2uur rijden had de chauffeur z'n ambriage opgebrand en moesten we wachten op een andere bus. Toch een uurtje moeten wachten en dus aten we het meegebrachte ontbijt al op: brood met chili en ajuinen en daar nog gedroogde viskes tussen. Die laatste lekkernij heb ik er wel tussenuit gevist en aan de jongens doorgegeven. De mensen die op die plaats woonden waren zo vriendelijk om hun tuin voor ons open te stellen, ze gaven ons zelf een kopje thee(die was wel niet te drinken).
Met de 2de bus reden we richting tempel. Het was een hele oude plaats waar ruïnes stonden van 2000 jaar oud. Een plaats waar de eerste bewoners van Sri Lanka zich gevestigd hadden. Van op een rots hadden we een heel mooi uitzicht over de rijstvelden, de jungle en de pauwen die in het wild rondliepen. Spijtig genoeg met hun staart gesloten. We wandelden er nog even rond op onze bloten voeten omdat het een heilige plaats is en dan gingen we terug naar onze bus. Daar stond ondertussen ook een ijskraampje dus kochten we voor iedereen een waterijsje. Daar genoten ze duidelijk van en zelfs ik vond een waterijsje voor één keer lekker :-)
Op naar het volgende bezoek dan. Opnieuw een tempel en een ‘stupa'. Het was wel de 2de grootste stupa van het land, wel speciaal en vooral indrukwekkend eigenlijk. We amuseerden ons met de jongens en haalden mopjes met elkaar uit.

Op de terugweg moesten we om een voor mij onbekende reden terug wisselen van bus. Goed wel, want die 2de was wat klein. Op de 3de bus waren er dubbel zoveel stoelen als personen, handig. De jongens hadden me al gewaarschuwd dat er niet geslapen zal worden want dat ik dan een klets water in mijn gezicht zou krijgen. Iets later wist ik waarom: er werd gezongen, in de handen geklapt en zelfs gedanst op de bus. De sfeer zat er goed in, we klapten mee en zongen af en toe ook een Engels of Nederlands liedje. Uitgeput kwamen 2uur later dn voorzien om 20u thuis. Er stonden alweer mensen te wachten, die het avondeten van de jongens brachten. We aten mee en zochten, na een kort gesprekje over de dag, onze kamer op. Nog even een stukje film kijken, maar het werd een heel kort stukje van 10minuten want mijn ogen vielen dicht.

Deze morgen iets lekker gegeten. Uiteraard wel weer met rijst gemaakt. Rijstbollen met daarin een speciaal soort suiker. Lekker en dus geen brood voor mij deze ochtend. Wel mijn tas thee omver gestoten toen ik a.d.h.v. een banaan voor de 1000ste keer aan het uitleggen was van welk land ik ben, waar dat land ligt en dat het maar de helft van Sri Lanka is. Geen probleem, ze vroegen meteen of ik een nieuwe tas moest, maar ik weigerde beleefd.

Volgende week zullen we niet veel op het project zijn. Maandag en dinsdag gaan we naar de hoofdstand om ons visum te verlengen en van woensdag tot vrijdag gaan we mediteren. Benieuwd hoe dat avontuur afloopt?
Kijk dan zeker weer naar de volgende aflevering van ‘Dennisinsrilanka'!
Hier nog de bijbehorende foto's:

klik hier voor foto's

Veel plezier ermee en dan wens ik jullie nog het best op het werk, tijdens de blok en de examens, in uw vrije tijd, tijdens uw pensioen, of al de rest waar jullie mee bezig zijn!
Groetjes,
Soeda

24 december tot 4 januari

Dag iedereen!!

Vandaag zijn we na een tijdje rondtrekken en reizen terug aangekomen in House of Light. Het is al meteen kei-hard aan het regenen, leuke thuiskomst....

Tijdens de voorbije dagen hebben we gelukkig geen regen gehad, maar wel steeds een stralende zon. Dat zie je ook op de foto's:

klik hier voor foto's

Ik denk dat de foto's voor zcih spreken, daarom zijn er deze keer geen begeleidende verhalen bij...mijn excuses maar twordt wat veel :-s

Eerst zijn er nog de foto's van Kerstmis met pakjes en voetbaltruitjes als cadeau. Daar waren ze trouwens heel blij mee!

Daana zijn we naar een paar stadjes geweest met mooie natuur en ook naar een natuurreservaat met olifanten en waterbuffels en nog veel andere dieren.

Dan hebben we nieuwjaar gevierd op het strand en dan zijn we op het strand blijven plakken om wat tot rust te komen en te genieten!

Vele groeten,

Dennis

foto's

Ik had nog wat verhaaltjes klaarstaan in word. Die staan er nu bij tot de 23ste. Ook de foto's tot de 23ste staan er op.

klik hier voor foto's

Ondertussen zijn we hier wat aan het rondtrekken en het land aan het verkenen.

Prettige feestdagen voor iedereen en mijn allerbeste wensen voor 2012!

Gegroet,

Dennis

Kerstboom nummer 2

Vandaag komt er wel stroom uit de stopcontacten en dus werk ik verder aan mijn barometermail met de info over hoe ik me voel, hoe het gaat op het project, hoe het contact met mijn medestudenten en met de volwassenen hier verloopt en hoe mijn werk voor school verloopt. Alles ongeveer wel in orde hoor!!

Dan nog wat tekstjes voor mijn blog typen en wat foto's ordenen, draaien en selecteren.
Na de middag zullen we nog een nieuwe kerstboom maken want de vorige is gisteren in elkaar gezakt. 11 dagen op voorhand is iets te veel gebleken. Zo lang houdt een afgehakte bananenboom het niet vol...Daarna zet ik de laatste film van Harry Potter op. Het regent toch al de hele dag, dus is dat een ideale activiteit. En het is ook vakantie voor de jongens dus mogen ze al eens wat minder werken van mij ;-).
Gisteren is Anne trouwens haar vriendje gaan halen op de luchthaven. Ze komen zaterdag terug naar hier om dan zondag allemaal samen kerstmis te vieren. We zullen dan ook het Kerstverhaal proberen na te spelen. Dan hebben ze toch een idee waarom we kerstmis vieren...
Maandag vertrekken we dan met ons 4 op trektocht door het land. Om dan op 31december een nieuwjaarsdinner te nuttigen en Nieuwjaar te vieren op het strand. Daarna gaan we nog eens naar ons 2de project en bezoeken we nog het Sinharaja rainforest. Tegen 5 of 6 januari gaan we terug naar House of Light!
Tijdens mijn vakantie zal ik waarschijnlijk niet veel op mijn blog kunnen zetten. Jullie zullen dus weer even geduld moeten hebben...

'no current'

Zolang de batterij van mijn laptop het nog volhield kon ik aan mijn barometermail werken die ik naar mijn leerkracht moet verzenden. De stroom was namelijk uitgevallen en zou pas terugkomen tegen een uur of ongeveer, appeprès, bij benadering, ahzo, zo iets moet dat geweest zijn. (cfr. De grote Urbanus :-)) 18u. ondertussen heb ik mijn tijd nuttig besteed met: mijn kamer op te ruimen, kleren te wassen, te kaarten en te monopoly'en met de jongens,... Dan hebben Nishan en Sampath zich gedurende 2uur geamuseerd met mijn mp3-speler. Zeker toen ze de ‘record functie' gevonden hadden, werd het opeens heel leuk. Ik heb nu ten minste vocale herinneringen voor in België.

Tegen 18uur was er dan terug stroom en zijn we de volgende Harry Potter beginnen te kijken. Deze keer niet in het Tamil(andere, minder gebruikte taal in Sri Lanka) maar in het Engels met Nederlandse ondertitels voor mij ;-). Na het eten keken we nog verder tot 21.15u. Dan was de film gedaan en legde ik de kleinere jongens (onder 10jaar) mee in hun bed; muskietennet goed hangen, onderstoppen, kussen goed leggen, ‘good night' , ‘soebe ratria'.

de plaatselijke fietsenmaker

Er staan hier 3 vrouwenfietsen al een half jaar te wachten op een herstelling. Ze zijn ondertussen al van in de schuur tot vooraan geraakt. Maar nu moeten ze nog tot bij de fietsenmaker geraken. Wij hebben de fietsen deze ochtend weggebracht. 6 platte banden een nieuwe remkabel en wat remmen afstellen. We gingen de fietsen na de middag terug halen: 300roepies (2 eurokes zou dat bij ons zijn) ( hebdem pake, sake, olle?? ;-)). Een slag uit een wiel halen kon hij precies wel niet...geen probleem. Binnenkort maak ik eens een ritje naar het volgende dorp. Ik kijk er al naar uit om nog eens wat fysieke activiteit te hebben want cricketten in de tuin en wandelen in een stad is toch niet hetzelfde als een fietstocht van 100km tegen 30km/u, een voetbalmatch van 90minuten of de Mont Ventoux 2 keer op een week opfietsen.

Tijd voor de lunch. Wat eten we vandaag? Die vraag stel ik hier nooit omdat we het ook nooit op voorhand weten want het eten wordt bijna altijd gebracht door mensen uit omliggende dorpen, als gift. En het antwoord zou toch altijd hetzelfde zijn: rijst met wat van alles bij, soms definieerbaar, soms ondefinieerbaar. De jongens geven er wel altijd een naam aan ;-)
Na de middag begonnen we er dan eindelijk aan. Hier kijken de jongens al heel de week naar uit. Harry potter! De eerste film hebben ze vorig jaar met de vorige studenten gezien. Nu kijken we naar films 4 en 5 en morgen naar 6 en 7 als het lukt.

2 uur rijden en de monnik die er niet was

Ontbijt
- Engelse les voorbereiden
- Spelletje monopoly junior met de kleinere jongens
- Naar de Daddy, internetcafé
- Nog enkele kleine kerstcadeautjes kopen in ons vast winkeltje naast de deur

Lunch

- Engelse les
- Met Aruna met de auto naar een groot Boeddhistisch domein vol meditatieplaatsen, tempels en Boeddhabeelden en vol monniken ook. Daar wilden we een afspraak gaan maken om eens op 3 daagse bezinning te komen. Spijtig genoeg was die ene monnik die we moesten hebben, niet beschikbaar. We liepen er al eens rond en zagen hoe mooi en rustig dat domein was,maar we zullen nog eens moeten terugkomen om een afspraak vast te leggen. Normaal doen ze het niet voor toeristen, maar normaal gezien zal hij voor ons wel een uitzondering kunnen maken. Wij zijn ook geen toeristen meer als je 6 maanden in een land verblijft hé! Handig dat Aruna zoveel contacten heeft ;-)
- Dan nog wat teksten voor de blog typen en wat foto's ordenen en verkleinen om op de blog te zetten
- Boeddha-moment

Dinner
- Ravotten met de manne
- Kerstcadeaus inpakken in krantenpapier
- ‘muzikaalpakket' maken om te spelen op kerstdag. Wie een opdracht goed doet mag een cadeautje kiezen en opendoen.
- Voetbaltruitjes sorteren en inpakken per persoon. Benieuwd wat hun reactie hierbij zal zijn! ? jullie horen het wel!
Nog een aflevering van Alles kan beter kijken en vermoeid in ons beddeke kruipen.

internet fixen

Omdat gisteren de internetshop gesloten was in Kurunegala, moesten we vandaag even terug gaan. Geen probleem! Of mss toch want we zijn toch een uur en half in die winkel geweest voordat ons probleem opgelost was en we terug op internet konden van op onze eigen laptop in de kamer. Ik moet wel zeggen dat we zéér goed geholpen zijn door een heel vriendelijke winkeljuffrouw! ;-)
In de namiddag hebben we dan een voetbalcompetitie gehouden. Het regende en de jongens kunnen echt niet goed voetballen en er is geen plaats in de tuin, dus was het ‘stone-football'. Anne tekende veldjes op de vloer met krijt, daarbinnen moesten de jongens een steen in het doel van de tegenstander duwen om te scoren. Daarbij kwamen nog een paar andere regels. De jongens amuseerden zich en Sanjiewa was de grote winnaar.

Tegen 17uur hebben we dan een interview gedaan met onze monnik. Aruna hielp om wat te tolken want zij kan maar 2 woorden Engels. Uit dit interview leerden we veel over het Boeddhisme en dat zullen we goed kunnen gebruiken als we aan onze schooltaak voor het vak ‘cultuur en religie' werken.
Dan ons ‘internetstickske' nog eens testen met de vernieuwde formule (50roepies voor 2 uur internet) en skypen met papa, mama en Sander, leuk hen nog eens te horen!