Ik heb weer veel plezier gemaakt, veel bijgeleerd, de kinderen veel bijgeleerd, ik heb ook meegeholpen met de werken aan het gebouw en in de tuin(sleuren met emmers water van 15kg in elk hand) en zelf ook veel moeten werken voor school. Hier een overzichtje van wat we weer allemaal beleefd hebben.

De fietsen die we vorige week naar de fietsenmaker gebracht hadden, wilden we nu graag eens gebruiken en daarom hebben we een zondagse fietstocht gedaan. Gewoon het dorp(één lange grote straat) wat verkend. We wilden onszelf ook wat verwennen dus stopten we al snel aan een winkeltje voor een cola met wat koekjes en snoepjes. Daarna reden we verder, bergop wat trager door de grote versnellingen en bergaf wat sneller, zoals meestal het geval is ;-). Toen we aan een kraampje kwamen met allerlei prullen en vreemde etenswaren zagen we dat de weg opeens nogal veel omhoog ging en dus keerden we maar terug. Op de terugweg stopten we dan nog in een restaurant van een Japanse eigenaar. Heel modern met wc-brillen die vanzelf opengaan als je er voorbij wandelt. Daar hebben we goed gegeten en zijn we, als enige klanten, goed behandeld. Er was ook een leuk souvenierwinkeltje binnen en alles was er aan halve prijs. Ik heb dan meteen ook eenpaar marrokaanse sloefen gekocht, die hebben in tegenstelling tot die Sri Lankaanse ten minse niet zo een irritant ‘litske' voor tussen uw tenen.

Die dag was het ook ‘Poyaday'. Dan vieren de boeddhisten de volle maan. Als goede Boeddhist zijn we met ons drieën dan ook naar een Tempel gegaan. We namen een ‘tuktuk' en die bracht ons naar de ‘Namelange-Tempel'. We waren blijkbaar niet de enige met dat idee. We kochten wat lotusbloemen om te offeren in de tempel en oefenden onze meditatieteksten ook nog even. Uiteraard werden we weer bekeken toen we in kleermakerszit voor een Boeddhabeeld gingen zitten.
We ontdekten ook de duistere kant van het Boeddhisme toen we langs een slangenkop naar een kelderverdieping gingen. Daar zagen we de straffen die je te wachten staan als je geen goed leven leidt zoals de boeddhistische principes voorschrijven. Een soort van hel zoals wij dat kennen. Er waren taferelen te zien van mensen die werden opgehangen, levend werden verbrand en gevild en er werden ook mensen doormidden gezaagd beginnende bij je kruis, kan wel eens pijnlijk zijn vermoed ik. We zullen ons maar koest houden zeker...

Dinsdag dacht ik dan wat voor school te werken. Maar dat was buiten de jongens gerekend. Ze gingen namelijk de trap verder afmaken. Het houten frame was al klaar, nu moest het nog opgevuld worden met beton en steentjes. Het was ook niet echt mogelijk om me te concentreren voor de schooltaken want de trap wordt vlak voor mijn deur gebouwd. Meehelpen dus! Geen enkel probleem eigenlijk, dat doe ik toch veel liever dan schoolwerk. Zand, cement en steentjes aandragen, mengen met water, emmers vullen en die emmers dan naar de trap brengen. Vele handen maken ook hier het werk licht. En dus hielp iedereen wat mee, jongens van 10 tot 19 jaar, een witte jongen van 23 jaar bijgenaamd ‘soeda' (soedoe = wit), onze mama van 45jaar en ons tante van 69 jaar. Echt licht was het werk toch niet echt blijkbaar want ‘s avonds was ik redelijk uitgeput. Ik ben benieuwd hoe het met mijn conditie zal staan als ik terug kom. Verwacht er maar niet te veel van!
Gelukkig kregen we een 11-uurtje. Brood met ‘paripoe', dat is gemaakt uit pitten van iets met currypoeder, ajuinen en nog wat ondefinieerbare stuff, maar wel heel lekker!
Na onze fietstocht waren er toch al weer wat problemen met de fietskes. Een platte band en versleten remblokjes. We gingen opnieuw naar die vriendelijke man zonder stock. Hij zei ons dat we eerst in de winkel ernaast een buiten- en binnenband en remblokjes moesten gaan kopen. Voor die banden was het €5.60 en per remblokje moest ik toch 20 eurocent afdokken. Gelukkig was de fietsenmaker schappelijk en rekende hij voor de werkuren maar 0.80 euro aan! :-)

Op een avond was het een speciale Boeddhameditatie en de laatste van een speciale reeks van 9. Die reeks was gestart omdat er wat zieken waren en om zo bescherming te vragen aan Boeddha. Speciaal of niet, zoals elke dag zijn er een paar die het moeilijk hebben om wakker te blijven tijdens de 60 minuten durende meditatie. Een heel grappig beeld en amusant om naar te kijken terwijl onze monnik, 20 minuten vertelt in het Sinhala. Dat mediteren verveelt me niet want ik ken al veel teksten vanbuiten en ik heb er ook al veel in mijn Boeddhaboekje geschreven zodat ik ze mee kan zeggen, maar als er een verhaal verteld wordt, kan ik natuurlijk niet volgen. Lastig wel. Maarja, dan kijk ik dus wat rond, of verzink ik in gedachten naar allerlei plaatsen: Haasrode-dorp, de pleinen van de stormvogels, het huis van ons oma en dat van meter en bompa, de berrekesstraat, mijn kamer thuis, mijn kamer in Kessel-lo en het bijbehorende huis, het parcours'ke dat ik 50 keer gereden heb met mijn koersfiets, een shortski van vorig jaar, en ga zo maar door. Leuk om hieraan terug te denken en stiekem kijk ik er ook al naar uit om al deze dingen thuis terug te beleven. Maar dat neemt niet weg dat ik hier nog vollenbak ga genieten van de tijd dat ik hier ben en ik ben er ook zeker van dat ik de jongens en House of Light ga missen als ik terug in het Belgenland ben.

Ik ben op een vroege ochtend ook eens mee met de jongens naar school gegaan. Dit mocht eerst niet omdat we geen toestemming hadden van de directeur, die houdt niet van pottenkijkers blijkbaar. Hij had nog steeds niets laten weten. Ik was het wachten beu en ging toch mee met de jongens naar de schoolpoort. Daar stond de directeur al. Ik vroeg of ik even binnenmocht en hij wees met zijn vinger richting schoolgebouwen. Ik naar binnen. De jongens gaven me een rondleiding en stelden me voor aan hun klasgenootjes. Dit vonden ze duidelijk geweldig en ik ook wel eigenlijk. Toen de lessen begonnen werd me vriendelijk duidelijk gemaakt dat ik moest vertrekken. Geen probleem, ik nam mijn fiets en reed terug naar HoL. Onderweg nog 10 keer goedendag doen naar onbekenden die hun hand naar je opsteken en ik was er.
Ondertussen zijn we nog 2 keer teruggegaan naar de school. Één keer om de jongens af te halen na schooltijd en één keer om naar het oefenen van de schoolfanfare te gaan kijken. Ze oefenden het totaalpakket met stappen en al. Hiervoor kwamen ze ook uit de schoolpoort en gingen ze de weg op. We stonden er bij en keken vol bewondering voor onze jongens die ook meededen in de fanfare. De muziek was trouwens beter dan verwacht. Ik heb namelijk niet zo een kwaliteitsvol beeld van het onderwijs hier in Sri Lanka, maar de muziekjuf heeft zo te zien wel wat kwaliteiten.

Zaterdag 14 januari. Hier hebben de jongens naar uitgekeken. Ze hebben ook 58 keer gevraagd of ik meekwam op de langverwachte ‘TRIP'. En ja ze, Anne, Evelien en ik zijn meegegaan. En wat voor een trip was het. De jongens hadden me gezegd dat ik m'n beste klerenmoest aandoen. Ik deed dan maar een lange broek, een polo'ke en dichte schoenen aan. Dat was ook wat zij aanhadden. We vertrokken met een bus om 5.30u in de ochtend. Inderdaad opstaan om 5uur. Na 2uur rijden had de chauffeur z'n ambriage opgebrand en moesten we wachten op een andere bus. Toch een uurtje moeten wachten en dus aten we het meegebrachte ontbijt al op: brood met chili en ajuinen en daar nog gedroogde viskes tussen. Die laatste lekkernij heb ik er wel tussenuit gevist en aan de jongens doorgegeven. De mensen die op die plaats woonden waren zo vriendelijk om hun tuin voor ons open te stellen, ze gaven ons zelf een kopje thee(die was wel niet te drinken).
Met de 2de bus reden we richting tempel. Het was een hele oude plaats waar ruïnes stonden van 2000 jaar oud. Een plaats waar de eerste bewoners van Sri Lanka zich gevestigd hadden. Van op een rots hadden we een heel mooi uitzicht over de rijstvelden, de jungle en de pauwen die in het wild rondliepen. Spijtig genoeg met hun staart gesloten. We wandelden er nog even rond op onze bloten voeten omdat het een heilige plaats is en dan gingen we terug naar onze bus. Daar stond ondertussen ook een ijskraampje dus kochten we voor iedereen een waterijsje. Daar genoten ze duidelijk van en zelfs ik vond een waterijsje voor één keer lekker :-)
Op naar het volgende bezoek dan. Opnieuw een tempel en een ‘stupa'. Het was wel de 2de grootste stupa van het land, wel speciaal en vooral indrukwekkend eigenlijk. We amuseerden ons met de jongens en haalden mopjes met elkaar uit.

Op de terugweg moesten we om een voor mij onbekende reden terug wisselen van bus. Goed wel, want die 2de was wat klein. Op de 3de bus waren er dubbel zoveel stoelen als personen, handig. De jongens hadden me al gewaarschuwd dat er niet geslapen zal worden want dat ik dan een klets water in mijn gezicht zou krijgen. Iets later wist ik waarom: er werd gezongen, in de handen geklapt en zelfs gedanst op de bus. De sfeer zat er goed in, we klapten mee en zongen af en toe ook een Engels of Nederlands liedje. Uitgeput kwamen 2uur later dn voorzien om 20u thuis. Er stonden alweer mensen te wachten, die het avondeten van de jongens brachten. We aten mee en zochten, na een kort gesprekje over de dag, onze kamer op. Nog even een stukje film kijken, maar het werd een heel kort stukje van 10minuten want mijn ogen vielen dicht.

Deze morgen iets lekker gegeten. Uiteraard wel weer met rijst gemaakt. Rijstbollen met daarin een speciaal soort suiker. Lekker en dus geen brood voor mij deze ochtend. Wel mijn tas thee omver gestoten toen ik a.d.h.v. een banaan voor de 1000ste keer aan het uitleggen was van welk land ik ben, waar dat land ligt en dat het maar de helft van Sri Lanka is. Geen probleem, ze vroegen meteen of ik een nieuwe tas moest, maar ik weigerde beleefd.

Volgende week zullen we niet veel op het project zijn. Maandag en dinsdag gaan we naar de hoofdstand om ons visum te verlengen en van woensdag tot vrijdag gaan we mediteren. Benieuwd hoe dat avontuur afloopt?
Kijk dan zeker weer naar de volgende aflevering van ‘Dennisinsrilanka'!
Hier nog de bijbehorende foto's:

klik hier voor foto's

Veel plezier ermee en dan wens ik jullie nog het best op het werk, tijdens de blok en de examens, in uw vrije tijd, tijdens uw pensioen, of al de rest waar jullie mee bezig zijn!
Groetjes,
Soeda