Het is paasvakantie dus kunnen we geen stage meer doen in de school in Ja-Ella. Daarom was deze week ideaal om terug naar House of Light te gaan, mijn thuis in Sri Lanka!
Het was een heel blij weerzien met mijn broers(mali's), zussen(nangi's), mama(ammah), opa(sieja) en oma(aatschie). Zij waren niet de enigen die ik daar zag. Ook Sam, een vrijwilliger van vorig jaar en 3 vrijwilligsters van Denemarken waren daar. Zij hebben zich vooral beziggehouden met het opfleuren van het huis (zie foto's). Anne en Evelien zijn 3 dagen later dan mij aangekomen.

Ik leefde nog een week mee met de weesjongens en daar hoorde weer veel bij: volleyballen, koeien naar de wei(lege rijstvelden) brengen en terug gaan halen, turnen, golven, samen eten, over het leven praten in gebrekkig Engels, samen naar het dorp gaan voor boodschappen, cricketten, Sri Lankaans koken, douchen aan de wasbak, Boeddha -bidden, een Tsunami-alarm!!,... en Nieuwjaar vieren natuurlijk!!
Want op 12 en 13 april vierden we Sinhala en Tamil Nieuwjaar. Dit gaat gepaard met zelf gemaakt (en ook gekocht) vuurwerk, veel eten en dan vooral onsmakelijke koekjes, naar de tempel gaan in onze zondagskleding en op TV kijken naar de ‘brood en spelen' die dan gehouden worden.
De dag voor we vertrokken, liet Aruna ons een heel speciaal boompje planten dat voor altijd onze boom zal zijn. Ook de Deense meisjes plantten er één. We waren er heel fier op en we waren Aruna ook heel dankbaar voor dit mooie gebaar.
Op de laatste dag deelde ik nog het grootste deel van mijn kleren uit aan de grootste jongens. Hun ‘kiekeborst' was soms wel iets te smal maar daar trokken ze zich niets van aan en namen de kleren gretig aan.
Nog een groepsfoto, iedereen nog eens stevig vastpakken, een paar traantjes pinken en met een lege rugzak vol mooie herinneringen en nieuwe vrienden en familie de bus op. Daar was het heel stil...Anne, Evelien en Dennis vertrekken uit House of Light.

Van het ene avontuur naar het anderen. We waren nog maar net thuis van House of Light of ik maakte mijn rugzak al opnieuw om het project van Sofie en Astrid (twee medestudenten) te gaan bezoeken. Zondag avond (na een busrit van vijf uurtjes) arriveerden we in Matara, de verblijfplaats van Sofie en Astrid. Maandagochtend vertrokken we in de vroege ochtend richting Banagala. Banagala is een klein dorpje op de top van een berg waar een theeplantage ligt. Terwijl de vaders en moeders werken op de theeplantages vangen Sofie en Astrid, samen met een vaste leerkracht, de kinderen op in het schooltje. Hun taak is om lesjes te geven, spelletjes te spelen en de kinderen een zo tof en leerrijk mogelijke tijd te geven. Dit is ook de plaats waar ik 2 maanden geleden al geweest was en mee stage gelopen had.

Ik wilde nu per se terug gaan om goeiedag te zeggen en enkele cadeautjes te geven want het leven in de theeplantages is hard en er heerst veel armoede. Sofie en Astrid waren deze week druk in de weer met het opfleuren van de muren, stoeltjes en schoolbanken. Daarom namen Anne en ik de lesjes en spelletjes over. Ondanks de veel problemen die de kinderen ondervinden, zijn ze héél leergierig, enthousiast en dankbaar. De dag vloog om! 's Avonds konden we genieten van een prachtige zonsondergang in de overweldigende natuur.

De volgende dag hielpen we Sofie en Astrid met verven en schuren en vanaf 9u gaven we weer lesjes aan de kinderen. We deelden nog zeepjes, tandenborstels, tandpasta en snoepjes uit die we beneden in het dorp voor hen gekocht hadden, bedankt Sponsors! Omdat ik op deze plaats, zoals in House of Light, ook een beetje mijn hart verloren heb, deelde ik hier mijn tweede set voetbaltruitjes uit aan alle kindertjes. Ze waren er ontzettend blij mee maar vonden ze wel redelijk warm. Diezelfde avond kwamen ze al van pas want de temperatuur daalde fel door de vele regen! Dankuwel Stormvogels Haasrode!!

Er kwam veel te vlug een einde aan deze twee leuke dagen. Stage in alle vormen en kleuren zit er nu officieel op. Met pijn in het hart hebben we afscheid genomen van onze jongens in House of Light, van de kinderen in Ja-Ella en nu van de kinderen in Banagala. Aan alles komt een einde, ook aan de leuke dingen, helaas. We hebben er enorm van genoten. Nu is het tijd om afscheid te nemen van Sri Lanka zelf, de natuur, de winkeltjes, de mensen, de bussen, de zon (of regen),...
De dagen die volgenden genoten we van onze laatste dagen op het strand, eerst in Tangalle en daarna in Mirissa. Soms werden we verrast door een tropische storm en moesten we schuilen. We bezochten de haven van Tangalle en ook het bekende ‘blowhole', daar zagen we water verschillende meters in de lucht spuiten. Zondag arriveerden we terug in ons huisje en zagen we ons Evelien terug die ijverig voor school had gewerkt.

Maandag gingen we onze laatste inkopen doen: de laatste keer naar de groentemarkt, de laatste keer naar de fruitmarkt, de laatste keer naar de supermarkt, de laatste keer een juice'ke voor €0.60 bij het ‘Joes café',... In de namiddag begonnen we aan onze valies. Het was spannend, maar we denken er alles net in te krijgen. Hierna begonnen we aan de voorbereidingen van de barbecue (jawel, we durven onszelf nu en dan wel eens te verwennen). Groentjes à volonté, pastaslaatje, kipsaté's, scampi's, worstjes,...

De laatste blog komt er dus ook bijna aan, maar ik weet nog niet wanneer... misschien de laatste dag in Sri Lanka of de eerste dag terug in België...wat denken jullie?
Geniet van defoto's