Vandaag is het zondag en dus is het markt in het dorp. Van 9u tot 10.30u zijn we daar de sfeer eens gaan opsnuiven. En dat was niet altijd even fijn, of toch dat snuiven niet. Vooral bij de viskraampjes kreeg mijn maag het soms lastig.

We konden hier al wel enkele kerstcadeautjes kopen want dat is eigenlijk het doel van de dag. Op de makt kochten we al een zakje Dahl, dat zijn pitten waar ze hier paripu mee maken(het favoriete eten van Anne hier) we kochten ook een groot mes voor ‘uncle' de grootvader van het huis. Voor ‘aantie' de grootmoeder, kochten we sponsjes en wat keukenhanddoeken. Tilaka, onze mama, krijgteen portefeuille en wat keukenmesjes.
Dan namen we de bus op het busplein richting Kurunegala. Daar hadden we meer keuze en veel meer winkels. We hadden heel de dag dus liepen we op ons gemak door de straten en gingen een winkel binnen als we potentiële cadeautjes zagen. Enkele cadeautjes die we onder mee dankzij jullie hebben kunnen kopen en zullen kunnen afgeven op kestmis:
- Deurmatten(ze zijn echt versleten nu)
- Jongleer- en tennisballen
- Slijpers
- Batmintonshutles
- Basketring en basketbal
- Pingpongnet, palletjes en balletjes
- Schaakbord en pionnen
- Boek over schaken in het Sinhala
- Engelse leesboekjes (12)
- Haarspelden (voor de dochters van Aruna)
- 2 plastieken voetballen
- Leren volleybal
- Een sleutelhanger met een foto van Anne, Evelien en mij voor elke jongen
- Woordenboek Sinhala - Engels
Je ziet het, geen nutteloze computerspelletjes of andere prullen, maar allemaal nuttige presentjes waar de jongens veel plezier zullen aan hebben, of dat ze goed zullen kunnen gebruiken.
Mijn dank, die van de jongens en die van Aruna zijn gericht naar jullie! Bedankt voor de sponsoring, die kwam hier goed van pas en zal nog goed van pas komen voor groteren projecten van House of Light. Ze zijn onder andere bezig met het bouwen van een kleine bibliotheek en ook een kleine computerzaal. Ze proberen nu nog centen bij elkaar te krijgen om de ruwbouw te kunnen starten.
Toen we, tegen 16u, ongeveer alles gevonden hadden, zijn we nog naar het grote Boeddhabeeld gewandeld langs de flanken van een steile rots. Gelukkig waren er trapjes in uitgehouwen of toch tot de helft van de rots, daarna was het gewoon hopen dat je niet zou uitschuiven. ? We hadden dan ook de ‘shortcut' genomen i.p.v. de normale weg. Prachtig! Zo een uitzicht over de stad, de omliggende meren en het cricketveld en dat terwijl we naast een Boeddhabeeld van 28meter hoog staan. Er was uiteraard ook een bijbehorende tempel waar een stuk of 8 mannen aan het mediteren waren onder leiding van een oude monnik. Ze zagen ons en nodigden ons uit om er even te koen bij zitten, we twijfelden geen seconde. Op een bepaald moment begonnen de gezangen wel wat te vervelen, maar gelukkig had ik genoeg afleiding van de tekeningen op de muren en van de mooie beeldhouwwerken.
Na afloop vroegen de mannen nog in hun beste Engels van welk land we kwamen (zoals iedereen dat hier vraagt) en of we hen wilden meenemen naar ons land. Ik heb ze bij ons thuis uitgenodigd voor een taske koffie en een stukske taart. Mama, papa, als die binnenkort voor de deur staan,..., het zijn vriendelijke kerels ze, haalt maar iets in huis!
De bus terug naar Melsiripura voor 40 roepiekes ( 30 eurocentjes). Dat is ongeveer een uur op de bus. Tenzij je een bus van voor de oorlog heb(ook al is dat hier nog niet zo lang geleden) dan duurt het wel een uur en half.
Samen een bordje rijst met curry eten met de jongens. Ons terugtrekken op de kamer om een filmpje te zien. Weer een leuke, volle dag!