De 2de en laatste nacht in het basic hotelletje in Kandy. We dachten nog even uit te slapen, maar dat lukte niet omdat Sofie en Astrid toch graag een Imodium van ons hadden om bun busrit van 8 uur naar Matara te overleven. Geen probleem!

We waren wakker en dus maakten we ons klaar om op pad te gaan, op zoek naar een ontbijt. Het was heel aanlokkelijk om gewoon aan te schuiven in een hotel iets verder in de straat. Het zag er daar allemaal heel goed uit. We deden het toch niet en gingen naar de ‘bakker' en naar de winkel voor een stokbrood, wat koffiekoeken en een plak chocolade. We mogen toch blij zijn dat we in België wonen en zo een goede bakkers hebben en vooral zo een goede chocolade hebben, hier is het toch wel wat minder, maar het smaakte toch!
Om ons bezoek aan Kandy af te sluiten maakten we nog een wandeling rond het meer en gingen we ook even langs in het Boeddhistisch centrum. Daar werden we meteen meegenomen naar een speciale plaats waar er foto's en schilderijen hingen, beelden stonden en ook een kast met oude boeken. Deze bleek heel speciaal te zijn. Een paar foto's en we wandelden terug naar onze kamer. Daar pakten we onze zakken en vertrokken naar het busstation. Even zoeken naar de bus naar Kurunegala en deze keer was er wel zitplaats, gelukkig! Ik zat naast een oudere vrouw die een paar woorden Engels kon, ik maakte een praatje voor zover dat mogelijk was. Ze probeerde me wel te koppelen aan haar dochter die op de rij voor ons zat. Deze vroeg wel 3 keer naar mijn adres in België dus als er binnenkort een meisje voor de deur staat, je weet waarom hé!! ;-) neenee, geen nood, dat heb ik wijselijk voor mezelf gehouden. Zo zeg ik ook vaak dat ik geen Facebook heb, want als je 3 woorden met iemand gepraat hebt, is dat het volgende dat ze vragen...
Kurunegala, een vreemde stad. Heel veel winkels en reclameborden, zelfs parkeerplaatsen terwijl hier bijna niemand een auto heeft. Het ziet er hier heel westers uit en toch zijn er veel arme mensen op straat. Ik vraag me af hoe sommige winkeliers hier overleven, wie koopt er hier? Zoveel toeristen zijn er niet want we worden overal bekeken zoals filmsterren.
Toch even een boekenwinkel binnenstappen voor wat Engelse boekjes voor onze Engelse les( bedankt aan iedereen die gesponsord heeft :-). Dan de bus naar Melsiripura, waar House of Light gelegen is. Onderweg nog hele mooie landschappen gezien, met de rijstvelden die nu groen beginnen te worden.
Vermoeid maar voldaan komen we om 17.30u ‘thuis' aan. Nog op tijd voor de in het weekend gemiste meditatie met Boeddha en met de jongens. Dinner eten met rijst, papada, paripu en melum zoals elke dag en het weekend is weer om.
De batterijen zijn opgeladen om er weer een weekje tegenaan te gaan. Volgend weekend zijn we weer op pad. Deze keer gaan we naar Matara waar we Astrid en Sofie zullen bezoeken. We gaan met hen ook naar een Benefiet ten voordele van hun project. Voor 1200Rs kan je eten en drinken à volonté en de opbrengst gaat dus naar hun project. Hoe het daar geweest is, hoor je dan wel. Iedereen nog een fijne werkweek gewenst!