Ik ben Dirk , de papa van Dennis en neem even de tijd om iets op zijn blog te zetten tijdens mijn verblijf in Sri Lanka.

Na een lange maar geslaagde vlucht met Ethias zijn we midden in de nacht, 5 uur aangekomen.
Er stond een reus van een Sri Lankees op ons te wachten met een bordje waarop stond 'Happy birthday Dirk, Stefanie en Agnes '. We stapten in de van en reden naar de gereserveerde lodge.
Er viel ons onmiddellijk op dat er veel volk op straat was ondanks het vroege uur.
De dagen beginnen hier zeer vroeg, mensen gaan naar het werk, de bussen en de toeck toecks rijden druk rond, de duizende schurftige straathonden slapen langs de kant van de weg of lopen rakelings langs de drukte van het verkeer.
De nachttemperatuur is 25°C. Ik was helemaal niet moe want in Belgische tijd was het nog maar 1 uur. Bij onze aankomst in Ging aya lodge werden we verwelkomt door de belgische gastvrouw, de valiezen werden naar onze kamer gebracht met een duwkar+ en nog laatste Lion bier gedronken. Dat viel voor onze biernormen zeer goed mee. 10 keer beter dan Heineken en een cocurent met een Stella. Maar dat zegt meer over Heineken dan over Lion. Ik wil nu zo vlug mogelijk onder mijn muggennet gaan liggen want morgenvroeg komt Dennis hier aan en zal hij me komen wakker maken.
Dat is een moment waar ik reeds lang heb naar uitgekeken.
Om 10u konden we mekaar voelen, omarmen, begroeten en een stevige schouderklop geven. Iets later waren Agnes en Stefanie ook wakker en hebben we samen nog snel een mini-ontbijtje gegeten, want daar waren we te laat voor. Na een kajaktochtje op de rivier kwamen we aan de zee, waar we de lokale vissers ontmoetten. De vrouwen waren de vis aan het drogen in de zon en de mannen waren arrack met cola aan het drinken en sambol met manjok aan het eten. Uit beleefdheid dronken we gechambreerde cola en aten we van dat pikante goedje. Hun lodderogen verraadden enige vorm van dronkenschap. Agnes en Stefanie waren als magneten voor de rondhangende jeugd. Dit was dus geen plaats om lang te blijven. Eens terug in onze kajaks genoten we van de zon, planten en vlinders en ook van de geluiden in dit exotische land.
De tweede dag was het tijd om onze euro's te wisselen in roepies. Van gastheer Leo van de lodge kregen we een goed adres om de beste wisselkoers te hebben. Deze transactie zou bijna de hele dag in beslag nemen...

We mochten de fietsen van de lodge lenen en wierpen ons in de drukte van het verkeer. Toen gingen onze ogen pas open. Het is zo druk in de steden, men rijdt hier links, de tuktuks maken een baanvak bij en vliegen overal tussendoor. De vrachtwagens en bussen zijn gemiddeld 40 jaar oud en vervuilen zoveel het het altijd stink naar uitlaatgassen. Het begin stilaan te regenen en we schuilen in een heel chic Bawa-hotel. Het onweer is zo lang en hevig dat we onze fietsen laten staan en onze weg verder zetten met de tuktuk. Na het classieke afpingelen van de prijs, rijdt hij door de straten die rivieren van 30cm diep geworden zijn. Hij brengt ons tot bij het wisselkantoor of wat er moet voor doorgaan. We maken duidelijk door wie we gestuurd zijn en dan kan de deal doorgaan. Het is geen bank maar een horlogeverkopen met veel centen. Hier heeft iedereen wel voor alles een vriend, als die iets kan verdienen hangt er voor de vriend ook iets aan vast.
Gisteren hebben we de tempels, stupa's en ruïnes van Polonaruwa bezocht. Het geloof in Buddha is hier zeer levendig. Er zijn monnikscholen vol kinderen in oranje kledij. Alle toeristische punten zitten vol met apen die, als je niet oplet, je rugzak leeghalen.
Om 5.30u de volgende ochtend schikten we ons in een schamele jeep die ons kwam ophalen voor een safari in het nabijgelegen eco-park. We moesten wel een uur en half rijden vooraleer we de beloofde olifanten tegenkwamen. Uiteindelijk zagen we tussen de mooie natuur, de opkomende zon en de vele vogels toch ook enkele olifanten of waren het grote grijze rotsen, Stefanie zag het verschil niet altijd...

's avonds hebben we ons eens goed laten gaan aan het buffet van een chic hotel. Soms hebben we nood aan wat westers comfort. (en drank)
We sliepen ook nog een nachtje in House of Light waar we de kinderen gelukkig maakten met petjes, gezelschapspelletjes, en chocolade. Na een Buddhagebed en een zegening van de monnik, konden we er tegen voor de volgende dagen.
Een ‘van' komt ons zondagochtend oppikken om 9uur. Het gezeul met onze veel te zware valiezen krijgt hierdoor een oplossing.
Dennis heeft een programma opgesteld waar we kunnen van afwijken als we andere ideeën hebben. De bestuurder waarmee we 5 dagen zullen mee optrekken, kent overal de weg en in ook onze tolk als de mensen geen Engels verstaan. De bezoekjes volgen mekaar op zoals: theeplantages, een theefabriek, watervallen, een aardbeienkwekerij, de tempel van de tand(van buddha), een optreden van de ‘Kandyan dancers'. We bezochten ook een kruidentuin met geneeskrachtige, natuurlijke kruiden waar we alleen maar moesten kijken: ‘only looking', maar op het einde vragen ze een fooi en tonen ze ons de winkel.
We passeerden ook een olifantenweeshuis en volgen de 100 dieren van het park naar de rivier waar ze hun te goed deden aan een wasbeurt. De olifant met 3 poten(hij trapte vroeger op een landmijn) is de attractie.

De reis tussen Nuwara Eliya en Ella hebben we met de trein gedaan omdat de zichten vanuit de trein over de thee- en rijstplantages heel mooi zijn. Bergen, dalen, vergezichten en bloemen wisselen mekaar af. Aangekomen in Ella, beklommen we de ‘little Adam's peak'. Een berg met trappen en paden waar we 1uur over deden om boven te geraken, dit als alternatief voor de echte Adam's peak die 6000 trappen telt. Wie hier aan begint is 8 uur kwijt en houdt er 3 dagen stramme spieren aan over. Na onze beklimming voor watjes dus, lieten mijn reisgenoten zich eens flink onder handen nemen in een Ayurveda-centre en ze hielden er een heel vettig kopke aan over. Ondertussen maakte ik een wandelingetje door het stadje ‘Ella' op zoek naar een goed restaurant voor 's avonds.
We sluiten ons verlof af aan de kust. Onze driver zet ons af aan een mooi hotel met zwembad en we danken hem voor bewezen diensten. De laatste dagen doen we het wat rustiger aan, minder cultuur, meer zwemmen, wandelen, snorkelen, bootje varen met een visser,... We bezoeken het oude Hollandse fort op het schiereiland van Galle, eindelijk eens een stad die er wat gezellig uitziet. Leuk om 's avonds eens rond te wandelen zonder voorbijzoevende bussen en tuterende tuktuks.

Ons laatste hotel is in Bentota waar we nog wat souveniers kopen en naar een bouwwerk van de bekende architect Geoffrey Bawa gaan kijken. 'S Avonds taxiën we richting luchthaven, waar we Dennis nog een laatste keer vastpakken. Ik weet ongeveer al hoe dit zal voelen, we deden dit 4 maanden geleden al eens in Zaventem.
Hier eindigt mijn blogopdracht want zondag stappen we in het vliegtuig. Tot heel binnenkort in België!
Groetjes,
Dirk

PS: hier nog enkelefoto's ter illustratie

PS2: ik (Dennis) wil papa toch efkes bedanken om een stukje van zijn kostbare tijd hier in Sri Lanka te spenderen aan het schrijven van bovenstaand tekstje. Goed gedaan Pa'ke! ;-)