KOHOMEDE?? Mamme hari hondai! (hoe gaat het ermee? Met mij heel goed)

De laatste twee weken van Januari zijn weer redelijk druk geweest. We moesten stilaan afscheid nemen van alles en iedereen in House of Light, er waren nog 3 deadlines van taken, we moesten ons visum laten verlengen om nog eens 3 maanden in Sri Lanka te mogen verblijven, we wilden nog een meerdaagse boeddhistische meditatie volgen en daartussendoor hebben we nog toffe spelletjes gespeeld met de jongens en hebben we ze de laatste Engelse lesjes en hun verdiende diploma gegeven!
Dat is ongeveer de samenvatting. Hieronder staat wat meer uitleg voor diegenen die graag lezen ;-)

In Colombo moesten we zijn om ons toeristenvisum te verlengen voor nog eens 3 maanden. We zijn hier officieel als toerist omdat de overheid al veel last heeft gehad met te kritische vrijwilligers, waardoor de helpende handen eigenlijk niet gewild zijn hier. Die man op de 4de verdieping van de immigratiedienst vroeg dus waarom we nog eens zo een lange periode in Sri Lanka wilden blijven: 'we willen nu graag de Westkust zien, we hebben alleen nog maar tijd gehad voor de oostkust en het zuiden.' 'And you are not working here?':vroeg hij, 'No, no, just a holiday!': zeiden we in koor. Volgens mij maakte het hem niet uit wat we allemaal uitspookten, als hij zijn standaardvragen maar gesteld had en als het standaardantwoord maar gegeven werd. Zonder veel verwikkelingen betaalden we €81 en kregen we een stempel in ons internationaal paspoort. Missie geslaagd.

Omdat we die dag toch kort bij de kust waren,zijn we ook even naar het strand geweest. Daar was een internationaal volleybaltoernooi bezig. We namen meteen plaats op de tribune en supporterden voor Sri Lanka, India en ik kon het niet laten om ook voor die van Kazachstan te supporteren. Zij hebben het vrouwentoernooi dan ook gewonnen ;-)

Tijd om te bezinnen en te mediteren. We wilden meer te weten komen over het Boeddhisme en al zijn aspecten en daarom had Aruna ons een Boeddhistisch klooster aanbevolen om te leren hoe je moet mediteren. Na 40 minuten rijden over 10km, waren we aangekomen in de jungletempel. Het was er heel rustig en stil, alleen vogels en af en toe eens een gong waren er te horen. In onze zedige witte gewaden werden we naar een huis geleid waar we zouden verblijven. Niet veel later kwam er een ‘Engels'-sprekende monnik naar ons. Hij gaf ons wat uitleg en 13 zinnetjes die we de volgende 10uur zouden moeten opzeggen in ons hoofd. We deden ons best en zaten 15 minuten individueel te mediteren. Zoals het hoort, maar ik ben er niet echt voor gemaakt om op mezelf steeds hetzelfde zinnetje op te zeggen. Ik had eigenlijk gedacht dat we, zoals in HoL, samen met de monniken meditatieteksten zouden opzeggen in het Engels in plaats van in het Pali dan of dat we enkele technieken zouden aangeleerd krijgen om ons te kunnen concentreren op één ding en om tot rust te komen. Spijtig, maar dat was dus niet het geval. Omdat het echt niet was wat we verwacht hadden keerden we vroegtijdig terug naar onze thuisbasis, House of Light.

We vlogen er terug in met de laatste Engelse lesjes waarbij ik alles nog eens herhaalden wat ze al geleerd hadden bij ons. Er waren nog oefeningen niet ingevuld dus kregen ze de tijd om heel hun schriftje aan te vullen en nog een beetje op te vrolijken met kleurpotloden. Mijn 6 jongens werkten voortreffelijk, een voorbeeld voor de Vlaamse leerlingen! ;-)

Omdat het heel warm was en omdat we daar al lang zin in hadden, speelden we waterspelletjes in estafettevorm. GEWELDIG LEUK vonden ze het allemaal. De jongens speelden de spelletjes met volle overgave, een man die mee eten was komen doneren, speelde ook mee (daar staat geen leeftijd op hé) en iedereen die niet meespeelde stond langs de kant te genieten van het algemeen jolijt!
Op de laatste avond in ons Sri Lankaans gezin, 27 januari, maakten Anne, Evelien en ik nog Belgische pannenkoeken voor de jongens die ze met heel veel smaak opaten. Na het pannenkoekenfestijn, in sommigen zaten ook stukjes appel of ananas, gaven we alle jongens hun diploma voor het succesvol afwerken van de Engelse lessen. De volwassenen kregen een diploma voor ‘taking care for us' omdat we altijd behandeld zijn geweest als hun eigen kinderen, of zelfs beter.
Dan was het tijd om in te pakken en goedendag te zeggen aan mijn kamer en aan alle bewoners van het huis. Iedereen hield zich sterk maar vooral Tilaka, onze mama van de afgelopen 3 maanden, kreeg een krop in de keel. Ze vroeg om onze adressen en telefoonnummers op 3 plaatsen op te schrijven om zeker contact te kunnen houden. We namen afscheid, pakten elkaar nog eens vast en de volgende ochtend vertrokken we samen met Aruna met het busje naar onze volgende stageplaats.

In het weekend kookten we daar meteen al zelf ons potje. En wees maar zeker dat het gesmaakt heeft! Vanaf maandag werkten we dan al mee in de school voor mentaal gehandicapte kinderen: Nisansala genaamd. http://nisansalaboc.com/index.html
Ik amuseerde mij al in het vocational trainingcentre, waar ik al meteen een borsteltje leerde maken! :-) In dit deel van de school zitten de jongens en meisjes die ouder zijn dan 18 jaar. Ze leren er in de tuin werken, borstels en tapijten maken en ze leren er ook lezen, rekenen en schrijven. Heel tof om dit allemaal mee te begeleiden!

Nog een weekje en mijn bezoek is er en ik kijk er enorm hard naar uit! Spijtig dat jullie niet allemaal eens kunnen langskomen, maar ik zie jullie allemaal terug binnen 3 maandjes hé!

Nog een paar dingen:

- Vanaf eind februari zullen we voor de laatste 2 maanden in een huisje verblijven van waar we elke dag naar onze stageplaats zullen gaan. Dit huisje staat in een beschermd domein en in dat domein is er ook een, jawel hoor, ZWEMBAD, ideaal want....
- ...op die drie sportloze maanden met rijst, koekjes, suiker met thee,...ben ik toch wel zo een 4kg bijgekomen!! Dat zwembad zal van pas komen :-)
- Veel plezier allemaal met de vrieskoude en de sneeuw. Maak er een spetterend sneeuwballengevecht van, geniet van de skivakantie, de schaatspartij of de file op de weg.
- Hier is het een maand zon en droog geweest, heel tof, elke dag de planten in de tuin water geven. De laatste dagen is het wel iets minder met veel bewolking en af en toe een hevige regenbui, gelukkig is het altijd 30° en dus maakt dat niet zoveel uit.
Hier nog de foto's

Api ennewa,(ik ben weg)

Dennisaya, Souda of diene van Leuven (dat zich moet weren tussen 2 vrouwen van Antwerpen, 2 van de kempen en 2 van Limburg, maar dat lukt goed!! ;-))