Opgestaan om 6u om om 7.30u te vertrekken. Zo had Aruna het ons toch gezegd, maar om 7.30u nam hij een bord rijst met curry als ontbijt ?. Ik was ook nog aan het ontbijten hoor...
Aruna wilde ons graag meenemen en ons een paar speciale plaatsen laten zien. Zonder veel uitleg vertrokken we met het busje van het project. Na het tanken van 200 roepies (1l = 84roepies) vertrokken we langs hele hobbelige wegen, die alsmaar kleiner en hobbeliger werden: een ‘shortcut' heet dat dan. We kwamen langs hele mooie plaatsen waaronder een gigantisch meer, Kala wewa, in Aukana waar ook een gigantisch beeld van een staande Boeddha staat. Hie komt elke Sri Lankaanse boeddhist wel eens naartoe in zijn leven. Aruna wilde ons dit zeker laten zien omdat het minder toeristisch is en toch echt wel de moeite om zien en gelijk heeft hij. Dit beeld staat niet voor niets op de voorpagina van mijn reisgids!

Daarna reden we door naar een overheidsinstelling die veel bezig was met mensen- en kinderrechten. Ik snap nog altijd niet goed wat het nut er van was, maar zo zagen we ook eens hoe het er bij de overheid aan toe gaat in Sri Lanka, alles opt gemakske, leek mij...Aruna moest hier ook even zijn om iets te bespreken denk ik. Daarna moest hij ook nog ergens anders zijn, Thalawe, dus reden we daar naartoe. Hier is het nieuwe project van Aruna gelegen, naam: Samasewaya. Na een rondleiding en een babbeltje over de toekomstplannen, zaten we mee in de vergadering, een beetje saai want het was in het Sinhala... We kregen af en toe wel een vertaling van de leerkracht Engels. Dit lijkt me ook een leuk en zinvol project, opleidingen geven aan jongeren is echt heel nuttig want anders komen ze toch maar op straat terecht.
Terwijl het gigantisch hard was beginnen te regenen, liepen we naar de auto en reden we verder tot als de ‘van' vast zat in de gracht. Geen nood, met 2 sterke mannen(Aruna en mezelf) en 2 sterke vrouwen(Anne en Evelien) duwden we de auto zo de gracht uit. Kletsnat de auto in en richting Dambulla. Daar even naar de WC voor 10 Rs en dan de bus op naar Kandy. 2uur slapen dachten we, maar nee hoor de bus zat vol en het werd 2 uur rechtstaan. Tja, dan hebben we maar wat spelletjes gespeeld: ik ga op reis en neem mee, ik zie ik zie wat jij niet ziet, liedjes neuriën en raden,... De buschauffeur zetten ons af aan de tempel van de tand terwijl dat helemaal geen halte is (prachtig toch, even een praatje maken, connecties leggen en dat wordt meteen geregeld ?en onze huidskleur zit er sowieso ook voor iets tussen). Daar stonden Sara en Anneleen on al op te wachten, dan naar ons Hotelleke, even installeren, douchen en naar de Irisch Pub om iets (westers) te gaan eten: zalig zeker met een plaatselijk biertje erbij. Astrid en Sofie waren ondertussen ook aangekomen, heel gezellig, wa waren weer met ons 7 bij elkaar. Een hele toffe manier om het weekend te beginnen met alle verhalen die iedereen te vertellen had!