Ons eerste vrij weekend vanaf dat we in House of Light zitten. Hier hebben we stiekem toch ook al naar uitgekeken. Het is zeer fijn hier, maar om zo 24/24 op dezelfde plaats te zitten, dat ben ik niet gewoon. We zijn dus naar Dambulla gegaan. Een stad als eens andere hier in Sri Lanka, maar wel met een paar boeiende plaatsen. We namen de bus vanuit Melsiripura (Aruna hielp ons nog even de juiste bus te nemen) rechtstreeks naar Dambulla. Wat een ritje was dat weer! De weg was, naar plaatselijke normen echt goed, toch nog een heel gehobbel. Dat komt uiteraard ook door de zotte rijstijl van alle chauffeurs hier!

In het station van Dambulla zochten we meteen een tuktuk die ons naar de Golden Temple wilde brengen. In de reisgids stond dat we voor dat ritje tussen de 70 en de 100 roepies mochten betalen. De chauffeur zie eerst 150, wij stelden meteen 80 voor en het was in orde. Goeie deal dus! We maken er wel een sport van om zoveel mogelijk af te bieden bij de tuktuk's!
Imposant was dat mega-Boeddhabeeld! Het is de grootste zittende Boeddha ter wereld(30m hoog), die staat ook weer al op mijn palmares. Hij staat op een gebouw, waarin een museum is. Daar zijn we even gaan kijken. Op de wereldkaart die daar hing na, was er niet veel speciaals. De kaart dateerde ofwel van in het jaar toebak, ofwel zijn ze hier niet echt op de hoogte van de geografie van Europa. België was niet te vinden!

Toen we aan het beeld kwamen waren er een paar mensen die ons iets aanwezen maar wij dachten dat ze weer naar ons, de westerlingen aan het wijzen waren of dat ze ons iets wilden verkopen/aansmeren zoals gewoonlijk. We negeerden ze en begonnen aan de calvarietocht naar boven onder een brandende zon. Om de Boeddhistische grottempels te mogen betreden daar boven, moest je je schoenen uit doen. Ondertussen loop ik al 7/8 of soms 8/8 van de tijd op blote voeten dus lastig vind ik dat niet. Schoenen uit dus en in bewaring geven aan die kerel. Hij bewaart ze voor 25 roepies per paar, toch zo een €0.16. Wij naar binnen of dat dachten we toch! 'No ticket??' geen ticket gekocht, dat moest blijkbaar benden... Die mensen van daarstraks wilden misschien toch wel helpen. Schoenen aan en wij terug naar beneden, 20 minuten. Ticket kopen voor 1200Rs en weer 30 minuten naar boven met een hellingsgraad van 40%, de smysberg was er niets tegen. Afgepeigerd en opnieuw die schoenen uit om dan toch binnen te mogen en de cavetemples te bekijken, zeer mooi!! Veel Boeddhabeelden die toto de verbeelding spreken. Bij het wandelen hadden we nog 2 appels en 2 mango's gekregen van een oude vrouw. Die wilden we offeren aan Boeddha. In ruil daarvoor, vroeg een man bescherming voor ons. We kregen ook een draadje rond onze pols dat voor bescherming moet zorgen. Het is wel nodig dat je hier in geloofd als je elke dag in dit verkeer moet zitten.
Dan met de tuktuk naar een mooi Arboretum dachten we, dat stond zo ook in de reisgids. Niet dus. Ons Meerdaelwoud is 10x mooier! Niets speciaals gezien...
Tenzij natuurlijk de vlaamse fotografe die we ontmoette in het vliegtuig. Die was daar ook!! Hoe zot was dat, dat we elkaar daar opnieuw tegenkwamen, niet te geloven. We wisselden nummers uit en vertrokken terug naar Melsiripura, ongeveer 1 uur op de bus, voor 40 roepies per persoon.
Volgend weekend weer vrij, dan waarschijnlijk naar een ander weeshuis, deze keer wel voor olifanten. Die fotografe, Michele, zullen we ook vragen om mee te komen.